#ตามติดชีวิตรีวิว ถ้าพนักงานรีวิวเชียงใหม่มีโอกาสถามคำถาม สส.ศรีนวล บุญลือ คนเมืองเจียงใหม่ จะถามว่าอะไรกัน แล้วแม่ศรีนวลจะตอบยังไง ไปดูกันเลยยยย~~~

ทีมงาน : อันนี้ก็จะเป็นคำถามจากทีมงานรีวิวเชียงใหม่ที่ฝากผมมาถามแม่ศรีนวล คำถามแรกนะครับ

แม่ศรีนวลเป็นใคร?

แม่ศรีนวล : เป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ที่เข้ามาทำงานเพื่อรับใช้ประเทศชาติบ้านเมือง เมื่อก่อนชื่อ เสาร์มา บุญลือ แม่เกิดวันเสาร์ เด็กเกิดวันเสาร์ก็เลยเรียกว่าเสาร์มา แล้วมาช่วยทำงานอำเภอแม่วาง ปลัดอำเภอเขาว่าคนหน้าตาดี ทำไมถึงชื่อเสาร์มา ก็เลยเล่าให้เขาฟัง อย่างงั้นเปลี่ยนชื่อใหม่ดีกว่าเอา ศรีนวล บุญลือ ก็เลยได้ชื่อศรีนวล บุญลือ มาจนถึงทุกวันนี้

ทีมงาน : แล้วเอาศรีนวลมาจากไหนครับ?

แม่ศรีนวล : เวลาแม่พูดอะไรแม่ เจ้า เจ้า มันนุ่มนวล

ทีมงาน : แล้วทำไมไม่ชื่อ เจ้า บุญลือ ล่ะครับ?

แม่ศรีนวล : ถ้า เจ้า บุญลือ นี่ไม่ได้ เหมือนกับไปที่รัฐสภา หลังจากที่บอกว่า ขอเสียงรับรองด้วยเจ้า เพื่อนๆ สส. ก็เลยแซวบอกว่า สส. ศรีนวลห้ามล้มนะ เดี่ยวท่านชวนถามว่า สส.ศรีนวลทำอะไร ถ้าล้มเจ้าเนี่ยตายเลย ดังนั้นถ้าเขาถามให้บอกว่าต้าวเจ้า

แม่ศรีนวลเคยนกไหม?

แม่ศรีนวล : เคยนกนี่หมายถึง….นกที่บินไปบินมานี่หรอ

ทีมงาน : ไม่ใช่ครับ นกเป็นศัพท์วัยรุ่นแปลว่า เหมือนแบบไปจีบใครแล้วก็โดนผู้ชายทิ้งแบบนี้ครับ

แม่ศรีนวล : ไม่เคย

ทีมงาน : มีแต่ผู้ชายมาจีบเหรอครับ?

แม่ศรีนวล : เขามาจีบแต่เราไม่สนใจ

ตอนเช้ากินข้าวกับอะไร?

แม่ศรีนวล : ถ้ามีผักกาดจอ อร่อยดี มีผักกาดจอข้าวเหนียว น้ำพริกอ่องหรือน้ำพริกตาแดงแล้วก็หมูทอด ได้กินอาหารเมืองก็เหมือนมันเติมพลังให้ ถ้าวันไหนไม่ได้กินข้าวเหนียวร่างกายจะอ่อนเพลีย ไม่มีแรงทำงาน

แม่ศรีนวลเคยไปท่าช้างไหม?

แม่ศรีนวล : ท่าช้างจังหวัดเชียงใหม่นี่เหรอ?

ทีมงาน  : เป็นร้านเหล้าครับ

แม่ศรีนวล : ไม่ไปสักครั้ง เพราะว่าไม่ชอบดื่มเครื่องดื่ม ขนาดน้ำแข็งยังไม่กินเลย เพราะว่าต้องดูแลสุขภาพทำงานให้กับประชาชน

แม่ศรีนวลมีเพลงที่ชอบมั้ย?

แม่ศรีนวล : ชอบเพลงดอกหญ้าในป่าปูน

ทีมงาน : ร้องให้ฟังสักนิดครับ

แม่ศรีนวล : (ร้องเพลง) หัวใจติดดินสวมกางเกงยีนส์เก่าๆ ใส่เสื้อตัวร้อยเก้าๆ กอดกระเป๋าใบเดียวเดียวติดกาย กราบลาแม่พ่อหลังจากเรียนจบมอปลาย ลาทุ่งดอกคูณไสว มาอาศัยชายคาป่าปูน

ทีมงาน : จริงๆ ขอให้ร้องแค่ท่อนเดียว เสียงดีแบบนี้มีคนมาแอบชอบหรือเปล่า? ตอนสาวๆ มีคนมาจีบเยอะไหม?

แม่ศรีนวล : มีหัวหน้าป่าไม้ แล้วก็มีหมอ แล้วก็มีครู มีหลายๆ คนมาแอบชอบ แต่ความกลัวของเด็กบ้านนอกก็ไม่ชอบใคร ก็เลยกลับมาแต่งงานกับคนบ้านนอกดีกว่า

แม่ศรีนวลชอบอะไรในเชียงใหม่?

แม่ศรีนวล : ชอบคนเชียงใหม่ที่มีความยิ้มแย้มและมีความจริงใจให้กัน ไปไหนก็ยิ้มให้กัน

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ สส. แล้ว แม่ศรีนวลจะไปทำอะไรต่อ?

แม่ศรีนวล : จะไปทำธุรกิจ ทุกวันนี้เราจะทำงานควบคู่กันไป ในแหล่งท่องเที่ยวของตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง มีขี่ช้างล่องแพ อันนี้ก็เป็นสิ่งที่ภูมิใจที่เราได้สร้างงานสร้างรายได้ให้กับชุมชน

สนใจเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ไหมครับ?

แม่ศรีนวล : ไม่เอา

แนะนำอาหารหนึ่งอย่างที่มาเชียงใหม่แล้วต้องกินเมนูนี้

แม่ศรีนวล : เมนูที่อยากจะให้กินก็จะมี น้ำพริกอ่อง ผักนึ่งจะอร่อยดี อันนี้เป็นอาหารพื้นเมือง อันดับที่สองก็จะเป็นผักกาดจอ ผักกาดจอ น้ำพริกตาแดงจะอร่อย

ทีมงาน : แม่ศรีนวลคิดจะเปิดร้านอาหารเองไหมครับ?

แม่ศรีนวล : ที่ผ่านมาเคยเปิดแล้ว ทำหมูจุ่มก็ทำหมูกระทะก็ทำ ร้านกาแฟก็ทำ ร้านอาหารในโรงเรียนก็ทำ ทำมาทุกอย่างแล้ว ขับรถคิวก็เคยขับแล้ว ช่วงที่ขับรถคิวรถเหลืองนี่ ไปเช่าเขามาวันละสามร้อยแล้วเราได้วันละพันกว่าบาท หักค่าน้ำมันออกก็เหลือวันนึงเกือบพัน แล้วมันไปสะดุ้งตอนที่ รถขับไปแล้วมีคนกดออด กริ๊งงงงง เราก็สะดุ้ง

ทีมงาน : เหยียบเบรคเลยเหรอครับ?

แม่ศรีนวล : เหยียบเบรคเลย

ทีมงาน : หน้าคว่ำกันหมดสิครับ

แม่ศรีนวล : ก็เลยเลิก กลัวสะดุ้ง สะดุ้งออด ทำทุกอย่างแล้ว ถ้าเรียนมหาลัยก็คือผ่านมาทุกมหาลัยแล้ว ดังนั้นมาวันนี้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ข้างบนเขาได้รับรู้ เขาได้ทดสอบในความอดทนของเรา เขาถึงให้ได้มาวันนี้ ตอนนี้ได้มาเป็นตัวแทนพี่น้องชาวบ้านก็เป็นสิ่งที่ภาคภูมิใจ แล้วเรามานั่งกินเงินภาษีของประชาชน คิดอยู่เสมอว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ที่เป็นเงินเดือนของเรา เราจะต้องสร้างงาน สร้างเงินและทำหน้าที่ให้ดีที่สุด

ทีมงาน : ตอนนี้ก็ถามคำถามแม่ศรีนวลไปหมดแล้ว ก็เป็นคำถามที่ดูผ่อนคลายดี ผ่อนคลายไหมครับ

แม่ศรีนวล : ผ่อนคลาย

ทีมงาน : เหงื่อไหลเป็นหยดๆ น่าจะผ่อนคลายนะครับ ก็ขอบคุณแม่ศรีนวลนะครับที่มาตอบคำถามให้

แม่ศีนวล : ขอบคุณเจ้า

 

ฝากความคิดเห็น ...