กิจกรรมการเดินป่าศึกษาธรรมชาติ นอกจากการดูนก ดูน้ำตก พืชพันธุ์ต้นไม้ในนั้น รวมทั้งระบบนิเวศแล้ว กิจกรรมการดูผีเสื้อถือเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมเด็ดที่นักท่องเที่ยวขาลุยทั้งหลายไม่ควรพลาดขึ้นชื่อว่าเป็นสัตว์ในจำพวกแมลงแล้ว ความหลากหลายทางสายพันธุ์ของพวกมันนับว่าเยอะเอาการเหมือนกันครับ ถ้าจะให้ไปนั่งนับว่าแต่และประเภทมีกี่สายพันธุ์ คาดว่าก็คงนับไม่เสร็จ

ผีเสื้อคือสัตว์ในจำพวกแมลงที่มีเสน่ห์ค้นหาน่าเหลือหลาย ทั้งความสวยงามจากปีกของมันเวลาโบยบิน และอิริยาบถตอนเกาะบนไม้ดอกสวยๆฉะนั้นวันนี้ผมเลยอยากจะพาทุกคนไปหัดดูผีเสื้อก็แล้วกันครับ ดูแบบว่าเพลินๆ ไม่ถึงกับต้องวิชาการอะไรมาก ดูแบบว่าพอให้รู้ แต่ถ้าอยากดูให้ถึงขั้นลึกซึ้ง จนถึงระดับบรรลุพระโสดาบัน แบบนั้นก็ต้องไปค้นคว้าเพิมเติ่มเอา

ซึ่งจะว่าไปในเชียงใหม่ก็มีสถานที่ดูผีเสื้อหลากพันธุ์สวยๆกันเยอะแยะ ไม่ว่าจะเป็นที่ดอยอินทนนท์  เชียงดาว น้ำตกมณฑาธาร หรือจะเป็นที่แคมอ่างแก้ว ใน มช.และเพื่อให้ได้อรรถรสในการรับชม แบบไม่ต้องดูในระบบ HD แต่สิ่งที่คุณต้องมีในการไปดูผีเสื้อคือของพวกนี้ครับ

1.แว่นขยาย ขนาดไม่จำกัด หรือ ไม่จำกัดขนาดนั้นแหละ อันเดียวกัน ซึ่งในปัจจุปันมีแว่นขยาย เอามาวางขายในราคาไม่แพง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางทั่วไปก็ตกประมาณ 4-5 นิ้ว   คุณสมบัติการใช้งานก็อยู่ในระดับดี  ปกติหากเรามองด้วยตาเปล่ามันจะไม่ค่อยลงลึกถึงรายละเอียดมากเท่าไหร่ แต่ถ้าเมื่อใดมีไอ้เจ้าแว่นขนาดอยู่ในมืออยู่ รับรองได้เลยว่าความสวยงามของเจ้าผีเสื้อที่เกาะอยู่ตรงหน้าคุณ จะแลดูสวยขึ้นเป็นกองทันที

2.กล้องส่องทางไกลชนิด 2 ตา ในกรณีที่เราไม่สามารถเข้าใกล้ผีเสื้อได้ในระยะกระชั้นชิด  อย่างกรณีผีเสื้อเกาะอยู่บนกิ่งไม้สูง เป็นต้น  กล้องส่องทางไกลจะช่วยคุณให้เห็นถึงความงดงามเม็ดสีและลวดลายบนปีกของผีเสื้อได้ทันที ด้วยคุณสมบัติขนาดของกล้องที่แนะนำต้องพกไปคือขนาด  7×35   ซึ่งสามารถมองเห็นผีเสื้อในระยะใกล้ประมาณ 1-1.5 เมตรได้ชัดเจน  แต่กระผมจะไม่แนะนำกล้องที่มีอัตราขยายสูงกว่านี้  เพราะเราจะต้องอยู่ห่างจากผีเสื้อมากขึ้น  จึงจะมองเห็นผีเสื้อได้ชัดเจน แต่ข้อเสียของมันคือ จะมองเห็นผีเสื้อตัวเล็กลง

3.กล้องถ่ายรูป  ไม่จำเป็นจะต้องเป็นกล้องถ่ายรูปที่มีราคาแพง ชนิดดาว์นมอเตอร์ไซค์มาขี่ได้เป็นคัน  แค่หากล้องถ่ายรูปดิจิตอลขนาดพอเหมาะมือ ราคา 4-5 พันบาท ก็สามารถถ่ายรูปผีเสื้อได้ดีแล้ว แต่ถ้าหากใครอยากอัพเกรดไปใช้งานของภาพให้คมชัด และสวยงามมากยิ่งขึ้น คุณจะสอยกล้องราคาที่แพงและคุณสมบัติดีกว่านี้ก็ไม่ได้ว่ากัน

4.สมุดบันทึก อันนี้ไม่ได้เอามาจดหวยที่พบตามต้นไม้ในป่าเวลาไปดูผีเสื้อนะครับ แต่จะเอามาเพื่อบันทึกข้อมูล รายละเอียดเกี่ยวกับผีเสื้อที่พบ เช่น  จำนวน  ชนิดของผีเสื้อ  วัน เวลา ฤดูกาล สถานที่พบ ลักษณะเด่น ฯลฯ ตลอดจนสามารถวาดรูปผีเสื้อที่พบได้ด้วย  ส่วนใครฝีไม้ลายมือการวาดไม่ดี ถ้าไม่อายตัวเอง ก็วาดไปเถอะครับ ฮ่าๆๆ

5.เสื้อผ้าที่เหมาะสม ไปดูผีเสื้อ ไม่ต้องแต่งเลิศหรู เหมือนไปเดินบนเวทีประกวดดัชชี่บอย ดัชชี่เกิร์ล นะครับ เสื้อผ้าที่ควรสวมใส่ต้องแบบสบาย  สีไม่ฉูดฉาด  ควรเป็นสีที่กลมกลืนกับธรรมชาติ  กางเกงขาสั้นหรือกระโปรงอย่าได้เผลอใส่มาเป็นอันขาด เพราะอาจถูกต้นไม้ใบหญ้าบาดหรือระคายเคืองผิวหนังได้  หมวกหรือครีมกันแดด ก็เตรียมให้มันพร้อม เพราะการดูผีเสื้อต้องอยู่กลางแดดเป็นส่วนใหญ่

ส่วนประกอบต่างๆของผีเสื้อ

นอกจากการเตรียมตัวที่ดีเยี่ยมแล้ว การดูผีเสื้อปัจจัยที่สำคัญอีกอย่างเลยก็คือ การพาตัวเราเองไปอยู่ในสถานที่ที่ควรจะเจอผีเสื้อว่า แหล่งหากินแบบไหนบ้างที่พวกมันจะมาปรากฏตัวอวดโฉมกางปีกลวดลายสวยๆ ให้ได้ชม ช่วงเวลาแบบไหน พวกมันจะออกมากางปีกโบยบิน  อีกทั้งเราต้องศึกษานิสัยใจคอพวกมันด้วย ถ้าได้ชนิดแบบว่าเห็นปีกแล้วก็รู้ชื่อพ่อเลยจะสุดยอดมาก

ปัจจัยสำคัญที่จะนำพาเราไปดูผีเสื้อสวยๆก็มีดังนี้ครับ

1.ฤดูกาล  ในฤดูแล้งผีเสื้อน้อย หาดูยาก แถมยังบินไวอย่างปราดเปรียว เพราะ พืชอาหารของตัวหนอนผีเสื้อและของตัวผีเสื้อเองมีน้อย  ส่วนหน้าฝนจะเจอเยอะหน่อยเพราะพืชอาหารของหนอนผีเสื้อมีจำนวนมาก อีกทั้งความชื้นในอากาศก็สูง ตอนเช้าๆเราก็เลยจะเห็นผีเสื้อมากางปีกผึ่งแดดมากขึ้น

2.ช่วงเวลา ผีเสื้อทุกชนิดจะออกมาปรากฏตัวให้เราเห็นมากที่สุด เมื่ออาหารของเขามีมาก โดยช่วงเวลาที่สำคัญก็มีตามนี้
– เดือนเมษายน   ผีเสื้อในสกุลผีเสื้อหางดาบ(ผีเสื้อหางดาบ ผีเสื้อหนอนจำปี ผีเสื้อม้าลาย) ผีเสื้อในสกุลหนอนคูน
– เดือนพฤษภาคม   ผีเสื้อในสกุลผีเสื้อหางตุ้ม ผีเสื้อในสกุลผีเสื้อหางติ่ง ผีเสื้อในสกุลเชิงลาย
– เดือนมิถุนายน-สิงหาคม ผีเสื้อทุกวงศ์จะชุกชุมในช่วงนี้เป็นพิเศษ
– เดือนกรกฏาคม  ผีเสื้อในสกุลผีเสื้อบา-รอน จะชุกชุมเพราะผลไม้ หลายชนิดสุกในช่วงนี้

3.ช่วงเวลาของวัน ผีเสื้อได้ชื่อว่าเป็นแมลงแห่งแสงแดด เพราะชอบแสงแดดมาก  ดังนั้นเวลาที่เหมาะที่สุดในการดูผีเสื้อคือ ระหว่างเวลา 08.00-11.00 น. ทั้งนี้ในช่วงเวลาอื่นของวัน เราก็สามารถพบเห็นผีเสื้อได้  แต่ไม่เท่าในช่วงเช้าที่พวกมันจะออกมาผึ่งปีกใส่แดด

4.แหล่งหากิน ผีเสื้อแต่ละชนิดชอบหากินในลักษณะภูมิประเทศที่แตกต่างกันไป   เช่น บางชนิดก็ชอบหากินตาม  ทุ่งโล่ง ริมลำธาร  ริมทางเดิน ชายป่า  สุมทุมพุ่มไม้  ป่าละเมาะ หรือในดงทึบ ฯลฯ ทั้งนี้ก็ต้องศึกษาไปเป็นกลุ่ม เป็นสายพันธุ์กันไป

5.การเคลื่อนไหว ผีเสื้อก็มีพฤติกรรมคล้ายกับสัตว์ทั่วไป ที่จะคอยระมัดระวังอันตรายจากสัตว์อื่น ๆ  ก็แหงล่ะครับ เห็นคนเดินเข้าไป ไอ้ครั้นจะให้มันกระดี่กระด๊า ก็ใช่เรื่องอยู่ ฉะนั้น หากเราพบเห็นผีเสื้อแต่ไกล  เราต้องค่อย ๆ เดินเข้าหาเขา  หากเขาแสดงท่าทางตื่นกลัว เช่น กระพือปีกถี่ขึ้น ให้หยุดการเคลื่อนไหว  จนเขาเพลิดเพลินกับกิจกรรมที่เขาทำอยู่  เช่น กินอาหาร เราจึงค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้เขาต่อไป และทำเช่นนี้จนกว่าเราจะเข้าใกล้เขา  ในระยะที่เราพอใจ

ก็ถือว่าแนะนำกันไปพอหอมปากหอมคอนะครับ สำหรับการเริ่มต้นเพื่อดูผีเสื้อ หากใครอยากรู้ข้อมูลมากเพิ่มขึ้น ก็ลองไปหาซื้อหนังสือมาอ่านเพิ่มเติมได้

ส่วนหนังสือพระอภัยมณี ที่มีนางผีเสื้อสมุทรนั้น ไม่เกี่ยวกันกับการดูผีเสื้อนะครับ เพราะถ้าผีเสื้อมันขนาดเท่านั้น มีหวังผมบอกเลิกศาลา กันก่อนพอดี ของแบบนี้เอาไว้ให้พระอภัยมณีดูคนเดียวเหอะ ฮ่าๆๆ

ฝากความคิดเห็น ...