อมทุกข์เสพสุข

เชื่อ หรือไม่?

ว่ามนุษย์ต่างจมปลักอยู่กับความโศกเศร้ามากันแต่ช้านาน ซึ่งก็มีทั้งทางกาย และใจ แถมส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะเรายึดติดกับบางสิ่ง หรือกับเหตุการณ์บางอย่าง ที่ล้วนแล้วแต่กลายเป็นอดีตที่มีไว้จดจำ แต่ไม่ใช่เพื่อจมดิ่งอยู่กับมัน

แต่เจ้าสิ่งนี้

มันก็คือดาบสองคมดีๆนี่เอง ระวังให้ดี  มันเป็นเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ช่วยเหลือคุณได้หากคุณเข้าใจและยอมรับการมีตัวตนของมัน 

เพื่อนคนนี้นั้น ก็สามารถเปิดโลกและมุมมองคุณให้สามารถคิดทบทวนอะไรหลายๆอย่างได้เป็นอย่างดี

แต่กลับกัน

มันก็จะกัดกินคุณเข้าไปถึงกระดูกดำ หากคุณนั้น ยึดติดกับมันมากเกินไป

ความสุขเอง ก็เช่นกัน

เพียงแค่เราไม่ได้จมปลัก แต่ว่าเสพมัน เพื่ออรรถรสให้กับรสชาติชีวิตที่หอมหวานตามที่คุณต้องการ

จริงอยู่ที่คนเราโหยหา และเสพมันอย่างสนุกสนาน 

ประเด็นคือว่า สิ่งที่เราเสพไป

มันคือสุขที่มีไว้เพื่ออะไร?

เพื่อที่จะสร้างสรรค์เฉพาะภายนอก หรือไม่

แล้วแบบนี้สุขที่จะบรรเทาภายในใจคุณล่ะ คุณโหยหา และพยายามรับรู้การมีตัวตนของสิ่งนั้น เพื่อเพิ่มมันเข้ามาในชีวิตคุณเอง บ้างไหม?

เพราะในประเด็นนี้ 

มันก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่า การเสพสุข อย่างมีสติ โดยคุณเองก็อย่าพยายามที่จะยึดติดกับมัน มากเกินไป เพราะมันอาจกลับกลาย เป็นทุกข์แทนได้ ในภายภาคหน้า

ด้วยความปรารถนาดี

จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง

ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น

Related Posts