2 อาทิตย์กับการฝึกงานที่ ไร่ดินดีใจ (RAIDINDEEJAI)

จากการที่ผมได้ไปฝึกงานที่อุทัยธานีเป็นเวลากว่า2อาทิตย์ที่ไร่ดินดีใจ ผมพบว่าที่นี่เขาไม่ใช้สารเคมีในการปลุกหรือเร่งให้ต้นไม้ออกผลเลย ไร่ดินดีใจทำ เกษตรกร อินทรีย์ ในแบบที่ทำได้ง่ายๆและไม่ยากมากนักรวมถึงผลิตภัณฑ์จากไร่ด้วย เอาล่ะผมจะขอเล่าตั้งแต่วันแรกที่ผมไปจนถึงวันสุดท้ายเลยละกัน

ในช่วง2-3วันแรก จะเป็นช่วงที่ผมจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ อาจจะเพราะได้มาเห็นอะไรใหม่ๆหรือที่เราไม่เคยรู้มาก่อน ได้อยู่กับธรรมชาติมากกว่าตอนที่อยู่ที่เชียงใหม่ ตอนนั้นผมรู้สึกตื่นเต้นและรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน 

ช่วงตอนทำงาน ในช่วงนี้ตอนแรกๆผมรู้สึกกลัว แต่หลังๆก็เริ่มจะชินไปกับมันซะแล้ว บางทีก็ร้อนก็มีบ้างแต่ที่แน่ๆงานก็คืองาน เสร็จก็คือเสร็จ ทำงานในไร่สังเกตได้เลยว่าจะขี้เกียจไม่ได้เลย ถ้าเราไม่ลงมือทำก็ไม่เกิดผลอะไรเลย แต่ในเมื่อเราได้ลงแรงเมื่อไหร่ก็จะเกิดผลที่ตามมานั่นเอง ในช่วงที่ต้องทำงานผมได้รู้ว่าต้องมีระเบียบกับตัวเองและกับงานที่เราทำมากกว่าแต่ก่อนเยอะเลย และต้องรอบคอบเป็นพิเศษเวลาได้ไปบรรจุผลิตภัณฑ์ของไร่ด้วย (ซึ่งอันนี้บอกเลยว่าแรกๆก็ยาก แต่พอทำไปเดี๋ยวก็ชินเอง)

อันนี้เป็นรูปของน้าแอม ที่วาดตอนเราดำนากัน

ช่วงเวลาว่าง ในช่วงนี้ผมมักจะชอบซ้อมดนตรีบ่อยๆเช่นเล่นไวโอลิน ถึงเพื่อนๆเขาก็ไม่ค่อยอยากจะซ้อมกับผมก็เถอะ ไม่ก็หยิบหนังสือที่เตรียมมาขึ้นมาอ่าน เขียนเกี่ยวกับงานต่างๆ และสรุปหัวข้องานในแต่ละวัน ไม่ก็บางทีก็ออกไปเดินเล่นเพราะไม่มีอะไรทำ ไม่ก็ไปคุยกับเพื่อน(เดี๋ยวก็เบื่อเชื่อเถอะ เจอมาแล้ว) ช่วงเวลานี้มันก็จะรู้สึกเหงาๆนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นหรอกนะ

ช่วงวันท้ายๆ ในช่วงนี้ในใจผมส่วนใหญ่จะคิดไป 2 อย่างคือ

1. ผมก็ดีใจที่จะได้กลับเชียงใหม่กับ

2. ผมก็ไม่อยากไปจากไร่ดินดีใจเลย แต่ช่วงนี้เป็นช่วงที่สนุกที่สุดละ เป็นช่วงที่เรานั้นได้เล่นบอร์ดเกมแล้วแบบมันสนุกเอามากๆเลย

วันสุดท้ายก่อนจะไปผมก็ได้แต่ไปขอบคุณทุกคนที่ไร่ที่ค่อยดูแลผมในช่วงที่ผมได้มาฝึกงานที่นี่ และถ้าได้มีโอกาสได้มาฝึกงานที่ไร่ดินดีใจอีกผมก็ยินดีที่จะกลับมาทำงานที่ไร่เสมอ><

ภาพวันสุดท้ายที่ถ่ายกันหน้า shop

ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านมากเลยนะครับ นี่น่าจะเป็นเรื่องที่3ได้ที่ผมได้ลองที่จะเขียนเองดู สำหรับผมแล้วการได้ไปไร่ดินดีใจมันสอนให้ผมได้เข้าใจตัวเองมากขึ้นว่าก่อนเยอะเลย ได้ไปเล่นดนตรีให้กับคนที่เพิ่งรู้จักกัน ได้รู้จักกับคนที่นั่น ได้ทำงาน ได้พูดคุย แค่นี้ผมก็คงจำไปอีกนานเลย ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันมากเลยนะครับ ไว้ผมได้ไปที่ไหนอีกผมจะมาเขียนให้ฟังนะครับ>< เจอกันในเรื่องต่อไปครับ(ขอบคุณสำหรับภาพจากทุกคนที่ไร่มากเลยนะครับ)

Related Posts