สำลักความทุกข์ด้วยเสียงหัวเราะ

ทุกข์ – ขัง

ความทุกข์ที่ถูกกักขังอยู่ภายใน ซึ่งมันไม่ได้ถูกใครบางคนที่ติดอยู่กับมัน

นั้นเผยความในใจออกมา

เป็นธรรมดา

ที่คนเรามีความทุกข์อยู่ร่วมกับปัจจัยในการดำเนินชีวิต

เราอยู่กับมันมาโดยกำเนิด ผ่านทางอารมณ์และการรับรู้ซึ่งนั่นเราต่างเข้าใจได้

แต่ที่คนเราอาจทำไม่ได้ 

นั่นคือการหาวิธีการ ที่จะระบายมันออกมา

ซึ่งคนในประวัติศาสตร์เคยบอกว่า 

หนทางมันมีมากมายก่ายกองเสียเหลือเสียเหลือเกิน กี่ข้อต่อกี่ข้อ

ประเด็นก็คือว่า แต่ละข้อที่ว่ามา

เราไม่สามารถพึงกระทำ และยอมรับมันได้หมดทุกข้อหรอก

เพราะในเมื่อชีวิตคนเรา

ยังอยู่กับสิ่งรอบกายเพื่อใช้ชีวิต และดำเนินเดินทางกันต่อไป 

แล้วเราก็ไม่ได้คิดที่จะละทางโลก 

มันจึงเป็นเหตุผลที่ว่าเราอาจจะไม่สามารถทำตามหนักแห่งการดับทุกข์ได้ทุกข์ได้ทุขข้อ

แล้วเพราะเราไม่สามารถทำมันได้ทุกข้อ

เลยทำให้เราตัดความทุกข์ไม่ขาดใช่หรือป่าว

แต่ช่างเถอะ

ผมไม่ได้จะบอกเล่าเรื่องราวการดับทุกข์ในเชิงศาสนา

เพียงผมแค่อยากจะบอกว่า 

ในเชิงชีวิตคนเรานั้น หนทางดับทุกข์มันมีอยู่เสมอไม่จำเป็นต้องยึดติดตามหลักการอะไรมากมาย เพียงแค่คุณคายมันออกมาด้วย “เสียงหัวเราะ”

ด้วยเสียหัวเราะที่คุณเปล่งมันออกมา

เชื่อหรือไม่ ว่ามันระบายความทุกข์ได้จริงๆ ไม่จำเป็นต้องอิงนิยาย

มีเหตุการณ์หนึ่งที่ความทุกข์ที่สะสมของผมมาหลายวัน 

ถูกทะลายด้วยเสียงหัวเราะของเราเอง ไม่ว่าจะจากคนรอบข้างที่เราได้เจอ บทเพลง ภาพยนตร์หรืออะไรก็ตามที่เราอมยิ้มแล้วหัวเราะไปกับมัน ถึงแม้ตัวอย่างต่างๆที่กล่าวมา มันจะมีระยะเวลาจำกัดในตัวของมัน 

แต่ในขณะที่เราอยู่ในช่วงเวลานั้น 

เราจะลืมความรู้สึกบนโลกแห่งความเป็นจริงที่ตนนั้น กำลังเผชิญ ซึ่งช่วงเวลาที่จำกัดนั้น นั่นแหละ เราสามารถคลายทุกข์ที่เรามีอยู่แต่เดิมได้

ไม่มากก็น้อย 

แต่มันช่วยเราได้จริงๆกับการคลายทุกข์ เพื่อเติมสุขในตน

ลองดูนะ

ผมเองแค่เจอคนรอบข้างที่อาจจะแปลกหน้าสำหรับผม 

บางทีบทสนทนาโง่ๆที่ไร้วึ่งแก่นสาร ก็ทำให้ผมยิ้มได้มานักต่อนักแล้ว

นั่นแหละฮะเพื่อนมนุษย์ฮะ

อีกหนึ่งหนทางดับทุกข์ ในขฯะที่เราจมอยู่กับโลกแห่งความเป็นจริง ในชีวิตที่คุณได้เลือกเดิน

ด้วยความปรารถนาดี

จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง

ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น

Related Posts