ในความหลากหลายของเสาหลายต้นที่เรียงรายไปไกลสุดลึก มองไปมันไม่ต่างอะไรกับจิตใจมนุษย์ที่ลึกจนยากจะหยั่งถึง และหลากหลายในความคิด

ความรักในชาติและกษัตริย์ไม่ว่าจะอยู่ไหน ก็ดูจริงใจแลปลิวไสวเหมือนธงที่ปักบนตึกแถวชั้นสองอย่างมั่นคง

กำแพงจะเก่าหรือใหม่ก็ไม่ต่างกัน สำคัญที่สิ่งนั้นให้ประโยชน์เรื่องอะไร

จงอยู่ในที่ที่เป็นของเรา ที่ที่อยู่แล้วพอดี ไม่อึดอัดหรือกว้างเกินไป

“พัฒนา” รอบล้อม “ไม่พัฒนา”

บนทางเลือกของชีวิต จะเลือกเดินไป หรือจะใช้พาหนะอย่างอื่นล้วนแต่สำคัญ แต่อย่าลืมว่าสิ่งที่สำคัญกว่าคือ “เป้าหมาย” ที่จะไป

ไม่ตึง ไม่หย่อนเกินไป เลือกเดินไปบน “ทางสายกลาง”

ถ้าเราไม่แข็งแรงพอ ก็ถอยมาหลบฉาก และที่สำคัญมันไม่ใช่การหนี แต่เป็นการเอาตัวรอด

ผู้น้อยย่อมเคารพผู้ใหญ่ก่อน

อยู่คนเดียวให้ระวังความคิด อยู่กับมิตรให้ระวังวาจา

ช่องหว่างระหว่างมือเมื่อถูกเติมเต็ม ย่อมอบอุ่นเสมอ

ฝากความคิดเห็น ...