ก่อนปิดเทอมที่โรงเรียน waldorf

ก่อนจะปิดเทอมที่โรงเรียน waldorf แทบทุกโรงเรียนจะต้องมีการแสดง การแสดงจะจัดในช่วงทุกปลายปีการศึกษาที่2 เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ

การแสดงที่ผมพูดถึงคือ การแสดงละคร เรื่องใดเรื่องหนึ่ง ถ้าเป็นเด็กๆก็จะเเสดงเกี่ยวกับนิทานไม่ก็วรรณกรรมที่เขาได้ฟัง(น้องอนุบาลไม่ต้องแสดง)

ภาพน้องฮอมขวัญ ตอนเเสดงละครอยู่

ส่วนถ้าเป็นชั้นโต โดยส่วนใหญ่จะชอบแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ของต่างชาติที่ได้เรียนมา ไม่ก็เหตุการณ์สำคัญต่างๆก็มีบ้าง


โดยส่วนใหญ่ถ้าเป็นเด็กๆเขา(ครูผู้สอน)จะให้แสดงเป็นเรื่องที่ไม่ต้องจำบทเยอะมากนัก แต่ของชั้นโตมีความยากกว่าเช่น บทอาจะเยอะกว่ามาก ต้องใส่อารมณ์เข้าไปในบทบาทของแต่และตัว(บางคนหนึ่งเรื่องเป็นมากกว่า2ตัวก็มี) ต้องมีดนตรี อุปการณ์การแสดงที่ต้องช่วยกันทำขึ้นมา ถ้าจะให้ผมเล่าให้หมดมันจะเยอะมากเลยครับ

ฉากในเรื่อง ครูบอกว่าน้องๆวาดกันเอง (แต่สำหรับผม ผมว่าสวยดี)

เท่าที่ผมรู้คือในเชียงใหม่จะมีโรงเรียน waldorf แค่2ที่ คือหนึ่งโรงเรียนอาภา(APA)โรงเรียนที่ผมเรียนอยู่ ณ ปัจจุบัน และอีกที่คือโรงเรียนฮอมขวัญ โรงเรียนที่แยกตัวออกไปจากโรงเรียนอาภา (ที่อาภามีเสาไฟฟ้าเเรงสูง ผู้ปกครองบางรายก็เปลี่ยนให้ลูกไปเรียนฮอมขวัญ บางคนก็ย้ายไปเพราะอยู่ใกล้กว่า)

เริ่มที่โรงเรียนผมก่อนนะครับ ที่อาภาการแสดงของปีนี้ (2020) วันที่แสดง 4/3/20 มีชั้นป.1และป.2(แสดงด้วยกัน) ป.4 ป.5 ป.6 และ ม.1 (แสดงด้วยกัน) และ ม.2 ม.3(แสดงแยกกัน แต่มีช่วยกันบ้าง บางส่วน ม.2 ก็ช่วย ม.3 และ ม.3 ก็ช่วย ม.2 ช่วยที่ผมหมายถึงคือเช่น เล่นดนตรีให้ พูดให้บ้างบางส่วน และอื่นๆอีกเยอะเลย การแสดงปีนี้ ถือว่าดีเลยครับ ผ่านไปได้ด้วยดี มีความตื่นเต้น มีความกดดันจากหลายๆอย่าง มีความกล้า สรุปง่ายๆคือมีทุกอย่างเลยครับ


สิ่งที่ผมว่าผมได้มาจากการแสดงคือการที่ได้รู้จักเพื่อนได้ดีขึ้นด้วย เพราะบางที่ในเทอมนี้เราอาจจะได้คุยกันเพื่อนคนนี้น้อย แต่ในระหว่างกายซ้อมเป็นช่วงที่จะได้รู้จักเพื่อนจริงๆครับไม่ว่ายังไง ก็ต้องได้คุยกันบ้างแหละ ได้คุยกันเพื่อนที่ไม่ค่อยได้คุยกันเช่น เพื่อนที่เพิ่งย้ายมาใหม่ สรุปคือทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น ทั้งตอนซ้อม ตอนแสดง และหลังจากที่แสดงเสร็จ และได้ทำให้เราเข้าถึงบทบาทของแต่ละตัวละครได้ดีอีกด้วย (ก็ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆและครูมากๆนะครับ จริงๆนะขอบคุณทุกๆคนเลย ขอบคุณมากครับ)และผมก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่ได้ถ่ายภาพของการแสดงที่อาภามาให้ (ผมแสดงอยู่) และไม่ได้เอากล้องไปด้วย (โรงเรียนไม่ให้เอาไป ขออภัยด้วยนะครับ)

เจอคนรู้จักที่ฮอมขวัญ เลยไปขอถ่ายรูป แต่ทำไมถึงมีน้องหลุดเข้ามานะ?

ต่อมาคือฮอมขวัญ (ผมขอโทษด้วยนะเพราะผมไม่ได้อยู่เรียนที่ฮอมขวัญถ้าตรงไหนผมผิดก็ขออภัยด้วยนะครับ) ผมไม่รู้ทำไมนะแต่เขาแสดง2วัน คือวันที่ 7/3/20 และวันที่ 12/3/20 (เป็นครั้งแรกที่ผมรู้ว่ามีการแสดงได้ถึง2วัน) วันแรกผมมากับน้องคนหนึ่ง วันแรกเป็นการแสดงของเด็กป.1 ป.2 และ ป.3 (มั้งผมไม่แน่ใจเหมือนกัน) ก็มีดนตรี และก็กิจกรรมของน้องๆนิดหน่อย ส่วนวันที่2 ผมลองปั่นจักรยานไปดูประมาณ16กิโลเมตรจากบ้านผม (ไปกลับ) วันที่2เป็นการแสดงของ ป.4 ป.5 และ ป.6 (ป.5และ ป.6แสดงด้วยกัน) และก็มีกิจกรรมของน้องๆนิดหน่อย ช่วง10โมงก็พักทานผลไม้ และตอนเที่ยงก็กินข้าว(จริงมีถึงบ่าย3ครับแต่จะเป็นกาดขายของและการประชุมของผู้ปกครองครับ) จริงๆผมอยู่ต่อก็ได้แต่ผมต้องรีบกลับเพราะอากาศมันร้อนมากๆครับ (เลยไม่ได้เก็บมาเล่าให้ฟังเลย ขออภัยด้วยนะครับ)ถือว่าก็สนุกดีครับ ได้เจอน้องๆและครูที่เคยอยู่ที่อาภาด้วย เจอหลายคนครับ สนุกดีครับแต่ร้อนตอนปั่นกลับ ร้อนมาก สรุปคือชอบที่ได้เจอครู น้องๆ (ชั้นโตสุดของที่ฮอมขวัญคือ ป.6 ) ถ้าจะให้ผมเล่าว่าเจอใครบ้างคงจะยาวมากเลยครับ

อันนี้ภาพของวันแรก จู่ๆก็ได้เข้ากล้องซะงั้น
บรรยากาศ ในช่วงพักเที่ยงที่ฮอมขวัญ

ถ้าให้สรุปก็คือชอบการแสดงของทั้ง2โรงเรียนเลยครับ และก็ขอบคุณมากเลยนะครับที่เข้ามาอ่าน blog ของผมนะครับ ถ้าผมได้ไปไหนอีกผมจะเขียนมาฝากนะครับ

ก่อนจะปั่นกลับ เห็นน้องๆเล่นกันอยู่เลยขอถ่ายรูปไว้ อยากให้อยู่นักถ่ายเก็บไว้ซะเลย และถ้าหากภาพไหนไม่ชัดก็ขออภัยด้วยนะครับ

Relate Posts :

ทำง่าย บะหมี่ไข่โฮมเมด เส้นเหนียวนุ่ม สดใหม่ นวดแป้งทำกินเองที่บ้าน

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineบะหมี่ไข่โฮมเมด ทำกินเองที่บ้านกันเถอะ มีใจทางเส้น…เลยอยากชวนเพื่อนๆ มาลองทำเส้นด้วยตัวเองกันค่ะ นึกคิดแล้วอาจจะเอ๊ะ! ยุ่งยากไปป่ะ แต่บอกเลยว่าทำง่ายกว่าที่คิดนะ ตอนที่เราทำเส้นบะหมี่ไข่ ครั้งแรกเกิดจากเราเลี้ยงไก่แล้วน้องออกไข่ทุกวันไข่จากไก่ที่บ้านกินไม่ทันเลยคิดว่าเอามาทำอาหารอะไรได้บ้าง ปิ๊งไอเดียขึ้นมาว่าอยากทำเส้นบะหมี่กินเอง ก็ทำการค้นหาวิธีทำในยูทูปในเว็บจนปรับมาได้เส้นที่ถูกใจ ไร้สารเสริมเติมแต่งกันบูดใดๆ แถมได้ความสดใหม่แบบโฮมเมดๆ เลือกส่วนผสมออกแบบเส้นได้เองด้วยจะเส้นกลม เส้นแบน เส้นเล็ก เส้นใหญ่ เอาตามที่เราชอบ มากกว่าความอร่อย คือความปลอดภัยดีต่อสุขภาพกับตัวเองและสมาชิกในบ้านด้วย เราจะแชร์ส่วนผสม อุปกรณ์ วิธีทำในแบบเดียวกับที่เราได้ทดลองทำมาแล้วนะ วัตถุดิบ แป้งสาลีอเนกประสงค์ ชนิดไม่ฟอกสี ตรากบ 500 กรัม( พิกัด https://shope.ee/9UPfaCFtEw ) ไข่ไก่ 2 ฟอง น้ำ 225-250 กรัม(รอบนี้ใช้แครอทปั่นผสมด้วย น้ำหนักเมื่อชั่งรวมไข่ไม่เกิน 250 กรัม) เกลือ 5 กรัม เบคกิ้งโซดาอบ 120 องศา 1 ชม. 7 กรัม( หรือจะใช้ด่างเหลือง […]

แม่แม่ทำ

September 6, 2022

ถุยชีวิต

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineถุยชีวิต จากกล่องข้อความ ช่วงเวลาที่ ทุกคนรู้ แฟนคลับรู้ ว่าเราต่างรู้สึก ทุกคนล้วนแล้วแต่รับรู้ ในอารมณ์ และความรู้สึกแสนซับซ้อน และมีมากมาย พวกเรารับรู้ ถึงการมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ ตามแต่สถานการณ์ หรือช่วงเวลา ประเด็นก็คือว่าบางครั้ง เราจะคิดว่าความซับซ้อนต่างๆกับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามา ก็ทำให้ผู้ที่ประสบอนุมานได้ว่า มันช่างยุ่งเหยิง และวุ่นวาย ยากแก่การจัดการคิดหาทางแก้ไข นั่นแหละฮะท่านผู้ชมฮะ  ช่วงเวลาที่เราสามารถพูดได้เต็มปากถึงความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ข้างในว่า… ถุยชีวิต รสชาติที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จนคุณอยากจะสำรอกทิ้งในทันใด ที่ได้ลิ้มรสมัน แต่ไม่เป็นไร นั่นแหละอีกรสชาติของชีวิต ที่เราก็ต้องลิ้มรสมันบ้างเป็น เพราะไม่มีทางเลยที่คุณจะรอดพ้นจากมันไปได้  หวานเป็นลม ขมเป็นยา  จึงเป็นสุภาษิตที่ดีสำหรับการประกอบบทความชิ้นนี้ เพราะบางที “ความหวาน” มันก็บังตา จนไม่อาจทำให้คุณนั้น มองอะไรได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และรอบคอบ แต่สุดท้ายนั้น เราทุกคน ไม่มีใครสามารถจะยัดทุกสิ่งทุกอย่างเข้ามาในชีวิตได้หมดหรอก เพื่อนเอ๋ย ไม่ว่าจะความหวาน หรือความขม บางทีบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านเข้ามาก็เป็นเพียงรสชาติชีวิต โดยที่สุดท้ายคุณก็จะคายมันออกมา  เหลือเพียงไว้แต่รสชาติที่ติดอยู่ในปาก เพื่อจดจำว่า คุณจะไม่ยอมให้ รสชาติชีวิตแย่ๆ และความรู้สึกแบบนี้ […]

MidnightMessageBox

May 6, 2021

ฉันมักฝันถึง…

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineฉันมักฝันถึง… จากกล่องข้อความ ความฝัน อีกหนึ่งรูปแบบของการโหยหาในบางสิ่งบางอย่าง ทั้งการแสดงออกทางความรู้สึกนึกคิด กับเรื่องราวในเหตุการณ์ต่างๆผ่านเข้ามา  นั่นจึงทำให้ “I have a dream” ประโยคคลาสสิคสุดทรงพลัง Martin Luther King, Jr. ก็ดูจะเป็นอะไรที่ดี ที่จะเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างความฝัน และความจริง ให้เป็นรูปธรรมจับต้องได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งฉันเองก็มีเหมือนกันนะ ความฝันน่ะ  ฉันมักฝันถึง… “ฝันถึงวันพรุ่งนี้ เพื่อสิ่งที่ดีกว่า” ฉันมักฝันถึงอากาศ แสนบริสุทธิ์ ที่ใครต่อใครก็ต้องการสูดมันให้มันชุ่มปอด ไม่ว่าจะด้วยการกระทำที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม หรือด้วยเทคโนโลยีเครื่องมือที่ช่วยลดทอนมลพิษ ฉันมักฝันถึงความปลอดภัย ที่ไม่ว่าคนที่รักในแสงตะวัน หรือสีสันในยามแสงจันทร์ จะได้รับมันในทุกยี่สิบสี่ชั่วโมงของทุกวัน ฉันมักฝันถึงผู้คน ที่พร้อมใจกันลงถนน…มาเดินด้วยกันบนทางเท้านุ่มนวลจนคุณลุ่มหลงในการก้าวเดินโดยไม่จำเป็นต้องพึ่ง sneakers ที่ราคาบาดใจ ฉันมักฝันถึงรอยยิ้ม ของคนแปลกหน้า ที่พร้อมจะมอบมันให้กันและกัน ด้วยความจริงใจ ที่ไม่จำเป็นต้องแสแสร้งเพื่อความต้องการ และผลประโยชน์ส่วนตน ฉันมักฝันถึงเสียงหัวเราะ ของผู้คนที่มีความสุขไปกับชีวิต ประจำวัน กับชีวิตดีๆที่ลงตัวในทุกๆวัน ตามแบบฉบับของใครของมัน โดยที่ไม่มีปัจจัยหรืออะไรมากีดกัน โดยที่ทุกคนนั้นรู้ตนรู้หน้าที่ว่าต้องอะไร ภายใต้คุณภาพชีวิตที่แลกมาด้วยแรงกายแรงใจ […]

MidnightMessageBox

May 1, 2021

เฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineเฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง กับเรื่องราว ในมุมมอง  จากกล่องข้อความ ของผู้คนมากมาย ยามวันที่ฟ้าฝน ไม่เป็นใจ ทำให้สีสันนั้น อาจหล่นหาย เมื่อสิ่งเหล่านี้ ได้ย่างกราย มาถึงใครบางคน  มันช่างเป็นอะไรที่ ไม่น่าดูชมเอาเสียเลย ว่าไหม? เราจะทำยังไงกันดีละทีนี้ “เพื่อนมนุษย์” จะยอมอ่อนข้อ ให้แก่มัน และปล่อยให้ “ช่วงเวลาเหล่านั้น หม่นหมองไปโดยปริยาย จริงๆหรือ?” ผมเองจึงมีความเห็นว่า มิควรเท่าไหร่  ที่จะปล่อยให้ สีสัน นั้นมลายจางหาย โดยปล่อยมันเอาไว้  และละเลยมันไป ให้ความ ครึ้ม อก ครึ้ม ใจ นั้นกัดกินภายใน แม้ว่า กาลเวลา จะช่วยให้สีสัน ย้อนคืนกลับมา  แต่คุณอาจต้องแลกมันมา ด้วยเวลาอันมีค่า ที่นานเกินไป จนคุณไม่สามารถกระทำสิ่งใด ได้แต่ปล่อยให้ นาฬิกา หมุนตามเข็มอย่าง ไร้ จุดมุ่งหมาย ต่อไป เพราะคงไม่มีใคร […]

MidnightMessageBox

April 16, 2021

5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog และ 5 ทางแก้ไข

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLine ถ้าใครได้ติดตาม blog ของผมมาบ้างในสมัยก่อนจะรู้ว่าผมอัพ blog ค่อนข้างจะสม่ำเสมอ แต่ในช่วงปีหลังๆมานี้จะขาดๆหายๆ โดยเฉพาะปีหลังสุดนี้ห่างไปนานเป็นปีเลย นั่นสิมันหายไปไหนทำไมไม่เขียนต่อ มันก็มีเรื่องราวหลากหลายที่เกิดขึ้นแต่ละคนก็คงจะต่างกันไป สำหรับผมคือ รู้อยู่แล้วว่าการเขียน blog มันดีแต่ก็ไม่ได้ทำ วันนี้เป็นวันหยุดยาวมีเวลาว่าง ก็เลยลองมาสำรวจตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรากันนะ 5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog ถ้าเขายังไม่ block ก็จะเขียนต่ออยู่นะ ไม่มีแรงใจ มันไปไหนหมด – มันรู้สึกหมดไฟ จากที่เคยอยากแบ่งปันทุกเรื่องทุกอย่าง มันรู้สึกเหนื่อยไปหมด ไม่รู้พลังมันหายไปไหน พลังคงไม่หมดแต่ใจมันหมด อารมณ์คือแบบท้อแล้ว หมดแรง เหนื่อย กูท้อละ ไม่เอาละ ไม่มีเรื่องจะเล่า เรื่องเศร้ามันเยอะ – ที่จริงมันก็มีเรื่องเล่าแหละ แต่มันกลายเป็นหมดความมั่นใจว่าจะเล่าดีมั้ย คือเหมือนเราเจอเรื่องที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจะดีหรือแย่ จะเล่าดีมั้ยวะ บางเรื่องมันก็เกี่ยวกับคนอื่นด้วยไง เราก็เออคิดว่า ไม่เล่าดีกว่า ไม่อยากกระทบใคร ไม่อยากยุ่งกับคน มันเยอะไปสำหรับเรา ไม่เจอโควิด คิดไม่ถึงหรอก – มาถึงตอนนี้ (12.04.2021) เราเจอโควิดมาสามระลอกแล้วนะ แล้วธุรกิจของเรามันคือท่องเที่ยวซึ่งกระทบเต็มๆ […]

itong2go

April 13, 2021