info. ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่-ลำปาง อ.เมือง จงเชียงใหม่
ก่อนถึงโรงแรม ธาริน

ตำนานร้านนี้มีอยู่เยอะครับ ถ้าจะให้บอกกล่าวเล่าขาน กระดาษa4 7หน้าก็คงไม่หมด เพราะประวัติความเป็นมาของร้านนี้มันซับซ้อนซ่อนเงื่อนเสียเหลือเกิน แต่ที่จะเขียนในวันนี้เป็นเรื่องของประสบการณ์การไปเที่ยวร้านนี้ครั้งแรกในชีวิตครับ แม้ว่าที่ผ่านมาร้านโต่งจะมีหลายเจเนอเรชั่นตามช่วงเวลาที่เปลี่ยนเวียนหมุนผ่าน อีกทั้งยังเป็น 1 ใน 4ร้านเหล้าจตุรเทพในเมืองเชียงใหม่ร่วมกับร้านอย่าง วอร์มอัพ ริเวอร์ไซด์ มังกี้  แต่เมื่อกาลเวลาหมุนเปลี่ยนร้านโต่งในวันนั้น จึงไม่ใช่ร้านโต่งในวันนี้ เพื่อไม่ให้อดีตมันหลงเหลือ จึงขอเขียนเรื่องราวปัจจุบันแบบเพียวๆ ไม่ผสมโซดาน้ำเลยละกันครับ

ซึ่งวันที่พลพรรคCMTTเดินทางไปถึงเป็นวันเสาร์ ช่วงเวลา 4ทุ่มกว่าๆ ซึ่งจำนวนคนก็ไม่ได้หนาแน่นอะไรมากมายเท่าใดนัก แต่ก็ไม่ถึงกับโล่งโจ้ง อ้างว้างเปล่าเปลี่ยวกายาพอมีลูกค้ามากหน้าหลายตาได้เปล่งวาจาตามเสียงเพลง หรือเม้าท์มอยนินทาโน่นนี่เป็นจังหวะให้ได้อารมณ์คึกคักอยู่บ้าง

คือก็ไม่ได้จงใจถ่ายนะครับ แต่พี่แกเล่นแช่ยิ้มซะจนแห้งก็เลยจัดให้พี่เขาสักหน่อย

ร้านนี้ก็มีเบียร์ตระกูลช้าง ลีโอ ไฮเนเก้น เฟดเดอร์บรอยให้เลือก CMTT ลองจัดEXPORTมาสามขวด ราคาโปรละ 169 บาท 

อันนี้เป็นเมนูเมนูแนะนำทางร้านครับแต่เราไม่สั่ง เพราะแอดมินหนุ่มจัดข้าวผัดหมูมา1จาน ราคา50บาท แบบกินสามคำหมดมาทานแทน ลืมถ่ายมาเพราะกว่าจะเปิดกล้อง หันไปอีกทีหมดแล้ว 

อันนี้เป็นโซนปล่อยทุกข์ครับ ปวดปัสสะวะ อุจจาระ มีปัญหาชีวิต คิดไม่ตก เครียดอยากสูบบุหรี่ ก็มาตรงนี้ได้เป็นทางเข้าไปห้องน้ำ 

ผนังฝั่งนี้ก็ตกแต่งเหมือนทางร้านจะพยายามให้ดูเป็นสไตล์วินเทจ มีเรียงขวดเก่าใช้แล้ว ดูยี่ห้อน่าจะเป็นสปอนเซอร์ของร้านนะ ด้านหลังมีรูปเพลง เยลโล่ ซับมารีน ของวงเดอะ บีทเทิ่ลอีกด้วย 

วันที่ผมไปวงดนตรีไม่ค่อยเข้าหูเท่าไหร่ครับ ฟังไปฟังมาแลดูไล่แขกมา เหมือนเล่นสาปส่งให้จบๆไป ไม่รู้ว่าวงชื่ออะไรรู้แต่มือกลองเป็นคนร้องเพลง แต่ก็ไม่ถึงกับทำลายบรรยากาศร้านสไตล์นี้สักเท่าไหร่ เพราะคนส่วนใหญ่ที่มาแนวนี้ก็ออกไปทางนั่งคุยกันเพลินๆ จิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กันขำๆเบาๆมากกว่า

ลูกค้าท่านนี้ดูจากสีหน้าแล้วเหมือนอยากกลับบ้านเกิดมาก ไม่รู้อะไรฉุดรั้งให้เขานั่งกินต่อจนร้านเกือบเลิก

พี่คนนี้ก็ดูเหมือนจะถูกบังคับให้มาหรือเปล่าก็ไม่ทราบได้เพราะ ไม่ได้สนใจสิ่งอันใดรอบตัวสักเท่าไหร่นอกจากมือถือแซมซังบนฝ่ามือของเขาเอง

อันนี้ก็เป็นคุณแม่ลูกสอง ที่แลดูสนุกสนานที่สุดในร้าน เพราะนอกจากจะหอบลูกสองคนมาเองคนเดียวแล้ว พี่เขายังทำหน้าแฮปปี้ยิ่งกว่าพนักงานในร้านอีกด้วย

ร้านโต่งที่เพิ่งย้ายจรลีจากโซนนิมมาน มาขยายความใหญ่โตที่เจ็ดยอดดูเหมือนจะยังรักษาลูกค้า และแฟนพันธ์แท้ได้อย่างเหนียวแน่นทีเดียวครับ แต่ส่วนตัวผมว่าร้านเขามีของน้อยไปหน่อย คือไม่ค่อยมีทีเด็ดอะไรให้อยากกลับมาอีกเท่าที่ควร ไม่ว่าจะเป็นเมนูอาหาร เหล้าสูตรเด็ดที่ไม่รู้ว่ามีหรือเปล่า (เพราะพนักงานแนะนำแต่เบียร์) อีกทั้งสาวๆน่ารัก หุ่นเอ็กซ์เซ็กซี่ ขยี้หัวใจ เค้าหนีไปเที่ยวโซนนิมมานกันหมดแล้วก็เป็นได้ ก็คงต้องดูกันต่อไปอีกยาวๆครับว่าอดีต 4จตุรเทพ อย่างร้านโต่งจะกลับมาทวงคืนบัลลังก์ได้หรือไม่ในอนาคตอันใกล้นี้ที่ยังจะมีร้านเหล้าผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ดอีกเรื่อยๆครับ

ระดับความน่าเมา                                2/5
ราคา                                                  2/5
ความน่ารักของหนุ่มสาวภายในร้าน    2.5/5
บรรยากาศ                                         4/5
ดนตรี                                                1/5

ฝากความคิดเห็น ...