รถโดยสาร เชียงใหม่ การกลับมาของรถเมล์ขาว โอ้วแม่เจ้า!! อาเขต-สนามบิน

อัพเดทข้อมูล 30 มีนาคม 2559 ปัจจุบันได้มีการยกเลิกสาย 14 ไป และมีการเปลี่ยนแปลงเส้นทางเดินรถเป็น 2 สาย ดังนี้ สาย B1 (อาเขต – สถานีรถไฟ – ประตูท่าแพ – วัดพระสิงห์ – ตลาดต้นพยอม – หน้ามช. – สวนสัตว์) และ B2 (อาเขต – รร.ปริ้นส์ – ตลาดวโรรส – ประตูท่าแพ – ยุพราช – เซ็นทรัลแอร์พอร์ต – สนามบิน) รถออกทุกๆ 40 นาที ตั้งแต่เวลา 06.00 – 18.00 น. ค่าบริการเด็ก 10 บาทและผู้ใหญ่ 15 บาทตลอดสาย แผนที่จุดจอดรถ และเส้นทางเดินรถ สาย B1 และ B2 (ชมภาพขนาดใหญ่ คลิก) อันนี้น่ารักมาก เหมาะกับนักท่องเที่ยว เพราะมีการให้อธิบายเกี่ยวกับจุดจอดรถที่เป็นสถานที่สำคัญๆของเชียงใหม่ด้วย (ชมภาพขนาดใหญ่ คลิก) แผนที่จุดจอดรถและเส้นทางเดินรถสาย B1 (ชมภาพขนาดใหญ่ คลิก) แผนที่จุดจอดรถและเส้นทางเดินรถสาย B2 […]

reviewchiangmai

September 8, 2015

เชียงใหม่ไม่ได้มีแค่รถแดง! เปิดเส้นทางเที่ยวตาม คิวรถสองแถว เชียงใหม่

ใครๆ ก็รู้ว่ารถแดงเป็นยานพาหนะที่เห็นแล้วต้องรู้ว่าอยู่ที่เชียงใหม่ แต่ใครจะรู้บ้างเชียงใหม่ไม่ได้มีแค่รถแดงนะ เขามีทั้งสีเหลือง สีขาว รถฟ้า รถเขียว รถส้ม แต่ละเส้นทางก็จะแตกต่างกันออกไปตามเส้นทางที่มีการจัดไว้ วันนี้เราจึงมาเปิดเส้นทาง เอาไว้เป็นตัวเลือกในการเดินทางไปที่ต่างๆ สำหรับใครที่มาเชียงใหม่แล้วไม่อยากเช่ารถ ไม่อยากใช้รถส่วนตัว แต่ละเส้นเดินทางไปไหนได้บ้างไปดูเลยยยยย   คิวรถสองแถว สีแดง เชียงใหม่ รอบเมืองเชียงใหม่  รถแดงเชียงใหม่จะวิ่งรอบตัวเมืองเชียงใหม่ ไปยังตามจุดต่างๆ มีทั้งรถแดงที่วิ่งตามเส้นทางที่กำหนดไว้และรถแดงที่วิ่งทั่วไป ค่าโดยสารจะเริ่มต้นที่ 20 บาท และคิดตามระยะทางใกล้ไกล (อยากให้สอบถามค่าเดินทางก่อนขึ้นรถ เพราะมีคนขับบางคนคิดราคาเกินตามความจริง) แค่ออกไปโบกตามถนนก็ได้ไปแล้ว หรือใครจะเหมาไปเที่ยวก็ได้นะ  จุดขึ้นรถ:  ขึ้นได้ตามป้ายจอดรถประจำทาง (แต่จริงๆ ก็ขึ้นได้ทุกที่) อ่านรีวิว:  รู้ไว้ไม่เสียรมณ์! เทคนิคการขึ้นรถแดงขั้นเทพฉบับรีวิวเชียงใหม่ คิวรถสองแถว สีเหลือง เชียงใหม่ เชียงใหม่ – จอมทอง เป็นรถสองแถวสีเหลือง เวลาบริการ 08.00-16.00 น. ไป อ. จอมทอง จากขนส่งช้างเผือก ผ่าน อ.หางดง สันป่าตอง ดอยหล่อ จนถึงจอมทอง […]

reviewchiangmai

September 5, 2013

สามล้อถีบ อดีตที่กำลังจะสูญหาย?

ครั้งสุดท้ายที่คุณนั่งรถสามล้อถีบคือตอนไหน? ผมรู้จักสามล้อถีบครั้งแรกเมื่อสมัย 8-9 ขวบ ที่ทำความรู้จักกันได้เพราะมีเหตุต้องติดสอยห้อยตามคุณแม่สุดที่รักเวลาไปซื้อของในเมือง แล้วใช้บริการสามล้อถีบพาผมกับแม่ส่งไปยังที่หมาย ทุกครั้งที่นั่งสามล้อถีบผมตื่นเต้นทุกครั้ง เนื่องจากเป็นยานพาหนะที่แปลกประหลาดในความรู้สึกผมสำหรับตอนนั้น ไม่ว่าจะเป็น ที่นั่ง รูปทรงรถ สไตล์การขับขี่ รวมทั้งคนขับ เมื่อทุกอย่างเหมารวมกันแล้ว สามล้อถีบสำหรับผมตอนนั้นเข้าขั้นเจ๋งมาก เสน่ห์อีกอย่างหนึ่งสำหรับคนถีบสามล้อคือคนถีบต้องนุ่งกางเกงขาสั้น สวมหมวกทุกครั้ง พร้อมรองเท้าหนังหรือผ้าใบ จากการค้นคว้ามานาน ไม่เคยมีพงศาวดารเล่มไหนจารึกไว้เลยว่าคนถีบห้ามใส่ขายาว สวมรองเท้าคอมแบท หรือใส่หมวกคาวบอย ซึ่งเมื่อคำนวณด้วยสายตาระดับพญาเยี่ยวแล้ว อาจจะด้วยจังหวะในการปั่นมันคล่องตัวกว่า ชุดที่ผมเห็นเลยการเป็นเอกลักษณ์สำคัญเฉพาะตัวของคนขับไป หลังจากคุยกันเรื่องชุด มาต่อที่สภาพร่างกายของคนปั่นที่ต้องฟิตจัด ประเภททนแดดทนฝนทนหนาว ไม่ว่าสภาพอากาศเช่นไร คุณต้องปั่นต่อไปอย่างไม่สะทกสะท้านในความยากลำบาก ตรงนี้ถือว่าเป็นจุดขายหรือไม้ตายสำคัญที่เวลาผมนั่งสามล้อถีบแล้วต้องกลับมานั่งอีก เหตุผลไม่มีอะไรมากนอกเสียจากชื่นชมในความทรหดของพวกเขา ด้วยความที่โลกหมุนไปตามกาลเวลา เทคโนโลยีในวันนี้แทบจะกลืนกินสิ่งมีชีวิตมากขึ้น การคมนาคมขนส่งเริ่มสะดวก ไม่ลำบากลำบนเหมือนสมัยก่อน การหานั่งสามล้อถีบในสมัยนี้ดูเป็นเรื่องยากมากขึ้นเป็นเงาตามตัวไปด้วย ถ้าเป็นที่จังหวัดอุดรธานีที่ผมเคยไปอยู่ตั้งแต่เด็ก สามล้อถีบในเมืองยังพอมีให้นั่งกันอยู่ แต่ถ้าเป็นเชียงใหม่เริ่มหายากขึ้นไปทุกที เท่าที่สังเกตคือมีแถวกาดหลวงและกาดประตูเชียงใหม่ คนถีบส่วนใหญ่อยู่ในวัยชรา ส่วนคนนั่งหนีไม่พ้นอาม่า อาซิ้ม หรือคนแก่ทั้งหลาย ที่เคยชินกับการนั่งสามล้อถีบมากันแต่สมัยยังหนุ่มยังสาว เหตุผลประการสำคัญที่อยากแนะนำให้ลองนั่งสามล้อถีบสำหรับคนที่ไม่เคยนั่งหรือไม่ได้นั่งนานแล้ว คือเวลานั่งจะรู้สึกสบายใจ เหมือนเราไม่ต้องใช้ชีวิตเร่งรีบ ระหว่างทางค่อยๆ มองดูวิถีชีวิตคนทั่วไปตลอดสองฝั่งของถนน อาจมีการแลกเปลี่ยนความคิด พูดคุยกับคนถีบสามล้อ พร้อมเรียนรู้วิถีชีวิตเขาบ้างตามแต่สถานการณ์จะพาไป โอเค…ใช่อยู่ที่คุณอาจมีรถยนต์ขับ […]

reviewchiangmai

January 4, 2013