เปิดพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย Maiiam Contemporary Art Museum

งานเปิดพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย “ใหม่เอี่ยม” ในเมืองเชียงใหม่ “Maiiam Contemporary Art Museum” เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2559 พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนถนนเส้นเชียงใหม่-สันกำแพง มีการจัดนิทรรศการ งานศิลปะที่น่าสนใจต่างๆ มากมาย [wpgmza id=”7″]

yawared

July 19, 2016

เปิดพิพิธภัณฑ์ภาพสามมิติแห่งใหม่ที่เชียงใหม่ใหญ่ที่สุดในโลก

ทุนเกาหลีโชว์พิพิธภัณฑ์ภาพสามมิติแห่งใหม่ที่เชียงใหม่ใหญ่ที่สุดในโลก รวบรวมภาพสามมิติเหมือนจริงกว่า 130 ผลงาน พร้อมเริ่มเปิดให้เข้าชมตั้งแต่ 12 ก.ค.นี้ ผู้สื่อข่าวรายงานจาก จ.เชียงใหม่ว่า นายจาง คู ซุก ประธานบริษัท อาร์ต อิน พาราไดซ์ เชียงใหม่ จำกัด ได้แถลงเปิดพิพิธภัณฑ์ภาพวาดสามมิติแห่งที่สองของประเทศ และใหญ่ที่สุดในโลก ที่ห้างสรรพสินค้าสีสวนเก่า ถนนช้างคลาน ต.ช้างคลาน อ.เมือง จ.เชียงใหม่ โดยภายในพิพิธภัณฑ์มีการนำเสนอภาพวาดลวงตา หรือศิลปะประเภทอิลลูชันอาร์ต ซึ่งเป็นการวาดภาพลงบนพื้นผิวต่างๆ เช่น ฝาผนัง หรือพื้นห้อง โดยใช้ความเชี่ยวชาญวาดภาพลงบนพื้นผิวให้กลายเป็นภาพลวงตา และให้ความรู้สึกเหมือนจริงบนพื้นที่ 300 ตารางเมตร จากผลงานจิตกรมืออาชีพเกาหลี ด้วยผลงานกว่า 130 ภาพ นายจาง คู ซุก กล่าวว่า พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถือเป็นแห่งที่สองของประเทศไทยต่อจากพัทยา จ.ชลบุรี แต่เป็นพิพิธภัณฑ์ฯ ภาพวาดสามมิติใหญ่ที่สุดในโลก เพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนในพื้นที่ภาคเหนือ และใกล้เคียงได้เที่ยวชมความสวยงามของภาพสามมิติเหมือนจริง โดยจิตรกรมืออาชีพที่มีผลงานชนะเลิศระดับประเทศจากเกาหลีมาร่วมสร้างสรรค์จำลองสถานที่ต่างๆ ทั้งสถานที่ท่องเที่ยว รวมถึงจุดที่หวาดเสียวขึ้นมา ผู้ที่มาเที่ยวชมสามารถใช้จินตนาการออกแบบท่าทางถ่ายภาพมุมต่างๆ ให้สวยงามได้ ตั้งแต่วันที่ […]

reviewchiangmai

July 12, 2013

ตามไปดูของเก่า เอามาเล่าใหม่ใน “พิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็ง”

ของเก่าๆล้วนมีคุณค่าและมีเสน่ห์อยู่ในตัวของมันเองเสมอ ของเก่าที่ว่าไม่ใช่ ของเก่าที่พ่อค้าขายของเก่ามารับซื้อแล้วเอาไปทำกำไรต่อนะครับ แต่เป็นของเก่าที่ได้รับการบริจาคจากชาวบ้านมารวบรวมกันไว้ที่พิพิธภัณฑ์ วัดร้องเม็ง ที่อำเภอสันทราย พิพิธภัณฑ์ วัดร้องเม็ง เกิดขึ้นจาก พระครูโกวิทธรรมโสภณ เจ้าอาวาสวัดร้องเม็ง ที่เล็งเห็นคุณค่าของเก่าโบราณ ซึ่งหาได้ยากตั้งแต่เป็นสามเณร โบราณวัตถุชิ้นแรกสุดของพิพิธภัณฑ์ คือแบบพิมพ์ปั้นอิฐรูปโค้งทำจากไม้สัก โดยได้รับจากที่บ้านของโยมแม่ ตกทอดมาจากบรรพบุรุษอายุกว่า 100 ปี จากจุดเริ่มต้นดังกล่าว ทำให้พระครูโกวิทธรรมโสภณ เริ่มคิดถึงสิ่งของ เครื่องใช้ต่างๆ ที่บรรพบุรุษตั้งแต่สมัยปู่ย่าตายายได้สร้างขึ้นมาไว้ใช้สอย ว่ามีความสำคัญมาก น่าจะอนุรักษ์สิ่งของเหล่านี้ไว้ให้ลูกหลานได้ดู และสัมผัสรู้ถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของบรรพบุรุษ และก่อตั้งเป็น  พิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็ง บรรยากาศภายในพิพิธภัณฑ์ ดูปลอดโปร่ง สงบดี มีข้าวของเครื่องใช้หลากหลายอย่างตั้งแต่สมัยอดีต ทั้งแบบวางโชว์อยู่ภายนอก และภายในตู้  ไม่ว่าจะเป็น เครื่องลงบัญชีโบราณขนาดใหญ่ ธนบัตรเก่าแบบต่างๆ หม้อไหในสมัยก่อน จักรเย็บผ้า ตาชั่ง ทีวีขาวดำ เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องฉายหนัง เครื่องพิมพ์ดีด โทรศัพท์ ปืนผาหน้าไม้ และไฮไลท์สำคัญของงานกับการมาชมพิพิธภัณฑ์ ครั้งนี้คือ การได้เจอวิทยุในสมัยก่อนที่ใช้ถ่านไฟฉายถึง 80 ก้อน! พอนึกถึงเครื่องเล่นเพลง IPOD ในสมัยนี้ที่ชาร์จไฟไม่ถึง […]

reviewchiangmai

November 26, 2012

สัมผัสวิถีชีวิตชาวม้งกับ “พิพิธภัณฑ์ชาวเขาบ้านดอยปุย” (ปิดแล้ว)

เลยถัดไปจากพระธาตุดอยสุเทพกับพระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ สถานที่หนึ่งที่น่าสนใจ มีนักท่องเที่ยวแวะเวียนกันไปเสมอคือ “พิพิธภัณฑ์ชาวเขาบ้านแม้วดอยปุย” หลายวันก่อนผมถ่อสังขารตัวเองมาตะลุยบ้านดอยปุยในช่วงเย็น ซึ่งถือว่าอากาศกำลังดี แดดอ่อนๆร่ำไร ระหว่างทางไปบ้านดอยปุยสังเกตเห็นหญ้าแฝกที่ปลูกใหม่ไว้ริมถนน ตรงที่ลาดชันสองข้างทาง เพื่อช่วยลดความรุนแรงของการชะล้างพังทลายของดิน มีสลับไปกับต้นสนสามยอดที่ขึ้นเรียงราย มองแลดูไกลๆ มีกลิ่นไอเสน่ห์เหมือนป่าเมืองนอก ก้าวแรกที่เดินเข้าไปสัมผัสในหมู่บ้าน สิ่งที่คุณจะเจอคือ บรรดาร้านค้าต่างๆของชาวม้งที่นำของหัตถกรรมพื้นเมืองมาขาย ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ของประดับ ของที่ระลึก เดินถัดเขาไปในซักหน่อยจะมีสวนน้ำตกดอยปุยให้ได้ชม ก่อนจะพบความมันส์ในแบบลูกชายที่คาดว่าหาได้อยาก ความมันส์ที่ว่าคือการยิงหน้าไม้ทดลองความแม่น 10 บาท ยิงได้ 3 ครั้ง ผมจัดการอย่างไม่มีรีรอ ก่อนจะพบว่ามันเป็นอะไรที่ยิงได้ “เร็ว แรง ” มาก ความแม่นยำของหน้าไม้ก็ยอดเยี่ยม ลุงที่ให้บริการแกยังบอกว่า ถ้าสนใจอยากได้ก็มีขายให้ ส่วนความสงบและสบายใจในสวนน้ำตกดอยปุยที่ผมได้สัมผัสคือ อากาศที่แสนจะบริสุทธิ์ ได้เจอเด็กๆชาวเขาพากันกระโดดลงเล่นน้ำ เสียงคุยกันเจี๊ยวจ๊าว แม้จะฟังไม่รู้เรื่อง แต่ก็สัมผัสได้ว่าพวกเขามีความสุข ความสุขที่หาได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องไปเล่นเกมส์ เที่ยวตามห้างเหมือนเด็กในเมือง แค่กระโดดลงเล่นน้ำหยอกล้อวิ่งไล่กัน มันก็หรรษาได้แล้ว พอแว่บจากสวนน้ำตกดอยปุย ที่พลาดไม่ได้และต้องแวะคือพิพิธภัณฑ์ชาวเขาบ้านแม้วดอยปุย และต้องขอเท้าความกันก่อนซักนิด ว่าต้นกำเนิดของพิพิธภัณฑ์ชาวเขาบ้านดอยแม้วปุยแห่งนี้มีขึ้นในปี 2527 โดยคุณยิ่งยศ หวังวนวัฒน์ พ่อหลวงบ้านดอยปุยเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการก่อตั้ง […]

reviewchiangmai

November 4, 2012

พิพิธภัณฑ์ โกมลผ้าโบราณ จ.แพร่

ถ้าใครได้มีโอกาสมาเที่ยวที่ อ.ลอง จ.แพร่ สถานที่นึงที่ห้ามพลาดเลยก็คือ พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น โกมลผ้าโบราณ ซึ่งก่อตั้งโดย อาจารย์โกมล พานิชพันธ์ นักสะสมผ้าโบราณชาวอำเภอลอง โดยอาจารย์โกมลได้สะสมผ้าโบราณชนิดต่างๆ ของเมืองลอง และผ้าโบราณของชุมชนต่างๆ ใกล้เคียง และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ในวันที่ 12 สิงหาคม 2535 เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทำให้ที่นี่เป็นแหล่งรวมผ้าซิ่นตีนจกที่มีอายุเก่าแก่นับร้อยๆ ปี และด้วยความเป็นแหล่งสะสมผ้าโบราณที่มีชื่อเสียง ทำให้ภาพยนต์ และละครหลายๆ เรื่องมาขอให้ช่วยในเรื่องการจัดหาเสื้อผ้า เครื่องแต่งกายของนักแสดง ซึ่งละครเรื่องล่าสุดที่ใช้ผ้าซิ่นจากพิพิธภัณฑ์นี้ก็คือ เรื่อง “รอยไหม” นั่นเอง      ที่นี่นอกจากจะเก็บสะสมและจัดแสดงผ้าซิ่นตีนจกของเมืองลองแล้ว ยังมีผ้าซิ่นตีนจกจากแหล่งอื่นๆ เพื่อให้ผู้ที่ได้เข้ามาเยี่ยมชม สามารถเปรียบเทียบความแตกต่างกันของผ้าซิ่นตีนจกจากเมืองลอง และผ้าซิ่นตีนจกจากแหล่งอื่นๆ ได้ด้วย      นอกจากผ้าซิ่นแล้ว ที่นี่ยังมีผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่เกี่ยวกับลายผ้าจัดแสดงด้วยค่ะ      และยังมีแบบจำลองวิถีชีวิตของชุมชนโบราณ และแสดงการแต่งกายและลวดลายผ้าของคนโบราณให้เราชมด้วย      ใครที่มีโอกาสได้แวะ อ.ลอง จ.แพร่ ก็อย่าลืมแวะมาชมความงดงามของผ้าซิ่นตีนจก อ.ลอง กันให้ได้นะคะ แล้วคนที่ไม่เคยนิยมผ้าซิ่น จะนึกรักผ้าซิ่นขึ้นมาเลยล่ะค่ะ

reviewchiangmai

July 30, 2012

ช้างๆๆๆๆๆและก็ช้าง บ้านจ๊างนัก นักแต๊นักว่า

วันหยุดนี้ขับรถพาลูกไปเที่ยวเส้นแม่ออน ยังไม่แน่ใจว่าจะไปที่ไหนกันดี ขับออกไปก่อน แวะกินข้าวร้านสันกำแพงโภชนา (วันหลังจะมารีวิว) อิ่มท้องแล้วก็ขับไปทางแม่ออน มุ่งไปทางน้ำพุร้อนสันกำแพง มาได้ไม่ไกลตรงแยกใหญ่ๆทางซ้ายมือ เห็นป้ายเล็กๆเขียนว่า บ้านจ๊างนัก (บ้านช้างเยอะ) ก็จำได้ว่าเพื่อนเคยเล่าให้ฟังว่าพาลูกมาเที่ยว แต่ว่าทางเข้าหายากมากๆ ต้องแวะถามคนสามสี่ครั้ง เราก็อยากรู้ว่ามันจะยากขนาดนั้นเลยหรือและอยากไปดูด้วยว่า ช้างเยอะน่ะมันเยอะขนาดไหน ว่าแล้วก็เลี้ยวซ้ายเข้าไปเลย เลี้ยวเข้าไปก็อย่าขับเร็วครังเพราะเราไม่รู้ทาง หมั่นมองป้ายเล็กป้ายน้อยเข้าไว้ เจอแล้วครับอยู่ทางซ้ายมือไม่ำกลจากปากซอยมากนัก เลี้ยวแล้วตามทางไปเรื่อยๆก็จะเจอบ้านใหญ่ๆ ต้นไม้เยอะๆ มีป้ายเขียนว่า บ้านจ๊างนัก เลี้ยวรถเข้าไปจอดเลย รถใหญ่คงต้องจอดข้างนอกนะเพราะที่จอดค่อนข้างแคบ สิ่งแรกที่ลงรถมาแล้วก็เจอเลยคือ ช้างแมมมอธ ตัวใหญ่สูงน่าจะขนาดเท่าตัวจริง มีขนด้วย เข้าไปดูใกล้ๆขนทำจากไม้แท่งแหลมๆ มาซ้อนๆกันให้ดูเหมือนขนเยอะรุงรัง ลองมาดูรูปกันแล้วเดี๋ยวเข้าใจเอง แผนที่และวีดีโอ ขอบคุณเว็บ Open Chiang Mai ครับ สรุปแล้ว แปลกดีครับ ช้างมันจะเยอะอะไรขนาดนั้น ถ้าไม่รักช้างมากขนาดนี้คงทำไม่ได้แบบนี้ เพราะทุกรายละเอียดเขาเก็บหมดจริงๆ ผมว่า สล่าเพชร หรือ ช่างเพชร นี่เป็นสุดยอดคงนึงเลย เขาหลงไหลช้าง หลงไหลสิ่งที่ตัวเองทำ จนกลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์ แหล่งเรียนรู้ที่ดีมากๆ ถ้าคุณเป็นคนรักช้าง สามคำครับ “พลาดไม่ได้”

reviewchiangmai

June 26, 2012