ถามก่อนเลยครับ พี่เอกเป็นเจ้าของสวนส้มธนาธรป่ะ?

ธนาธร : ฮ่าๆๆ อันนี้คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดนะ ไม่เกี่ยวข้องกัน ชื่อผมเนี่ย มันไปซ้ำกับชื่อสวนส้มธนาธรพอดี แล้วพอมาตั้งพรรค สีของพรรคก็ดันไปใช้สีส้มอีก คนก็เลยเข้าใจผิด จริงๆไม่ได้เกี่ยวข้องกัน

พูดถึงเมืองเชียงใหม่ คิดถึงอะไรก่อน?

ธนาธร : คิดถึงแฟน ก็แฟนผมเป็นคนเชียงใหม่ วันนี้ไม่ได้มาคนเดียว จริงๆมีคนมาด้วยอีกสามคน ก็คือ คุณวิ ภรรยาของผม คุณจุ๊ย แล้วก็คุณกอล์ฟ ธัญญ์วาริน

กินอาหารได้ทุกอย่างหรือเปล่าครับ?

ธนาธร : ถ้าต้องเลือกคือต้องง่ายและเร็ว มันเป็นความโหดร้ายของโลก ของที่อร่อย…มันจะไม่ไดีทั้งหมดเลย อะไรที่มันๆไหม้ๆนี่โอ้โห…มันจะอร่อยมาก

ชอบกินอาหารเหนือมั้ย?

ธนาธร : ผมชอบมาก ชอบที่สุดคือน้ำเงี้ยว แล้วแม่ยายผมเนี่ย ทำเก่งมาก ร้านไหนน้ำเงี้ยวอร่อยที่สุดในเชียงใหม่

ทีมงาน : เออ โคตรยาก ถ้าพรุ่งนี้ได้ไปตลาดเช้า ก็ไปลองกินที่ตลาดร้านพวกนี้จะดี

ธนาธร : แล้วร้านในตลาดนี่ใส่ผงชูรสป่ะ?

ทีมงาน : ใส่อยู่แล้วครับ

ในชีวิตนี้มาเชียงใหม่บ่อยมั้ย มาทำอะไรฮะ?

ธนาธร : จริงๆผมมาเชียงใหม่บ่อยมากเลยนะ เชียงใหม่มีภูเขา ผมเป็นคนชอบภูเขามากกว่าทะเล ผมว่าภูเขามันมีเสน่ห์กว่า การอยู่กับธรรมชาติมันมี sense ของการผจญภัย มันมี sense ของการค้นหา ผมชอบอะไรแบบนี้ สามภูเขามันอยู่แถวนี้ อันดับหนึ่ง สอง สาม ทีแรกตั้งใจว่าจะจัดรายการวิ่งยอดเขาสูงที่สุดสามยอดเขา ก็คือเริ่มต้นที่ดอยผ้าห่มปก ลองมาดอยหลวงเชียงดาว แล้วก็ออกทิศตะวันตกไปดอยอินทนนท์ เส้นนี้มันจะประมาณสามร้อยกิโลพอดี แต่พอดีว่ามันขึ้นดอยหลวงเชียงดาวไม่ได้ เพราะว่าพอดีมันเป็นฤดูที่เขาห้ามขึ้น เขาจะปิดในหน้าที่ดอกไม้ ธรรมชาติมันเบ่งบาน ดังนั้น ช่วงนั้นเขาจะไม่ให้คนเข้าไป ก็เลยทำไม่ได้ แต่จริงๆใจผมตอนที่ผมออกแบบครั้งนั้นเนี่ยมันคือจุดมุ่งหมายของผม เมื่อสองปีที่แล้ว ผมอยากลองทำอะไรที่ยังไม่มีคนไทยทำได้ แล้วหนึ่งในนั้นคือ การไปผจญภัยที่ขั้วโลกใต้ ถ้านี่เป็นโลก ขั้วโลกใต้มันอยู่ตรงนี้ แอนตาร์คติคมันเป็นทวีปที่ใหญ่มาก วิถีทางก็คือไปลงที่ขอบทวีป แล้วไปถึงขั้วโลกใต้ให้ได้ ตรงนี้ ขอบทวีปจนถึงขั้วโลกมันประมาณพันกว่ากิโลเมตร แล้วก็คุณต้องแบกข้าวของในการดำรงชีวิตทุกอย่างด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นน้ำมัน อาหาร เสื้อผ้า เต๊นท์ ทุกอย่างต้องเอาไปเอง แล้วการเดินทางนี้ใช้เวลาประมาณสี่สิบกว่าวัน หมายความว่าสี่สิบกว่าวันนี้ คุณต้องอยู่กับทีมของคุณ อันนี้ยังไม่เคยมีคนไทยทำได้

คือพี่เนี่ยก็เดินทางเยอะ เห็นเมืองใหญ่ๆและก็มาเชียงใหม่บ่อย มองว่าเมืองเชียงใหม่มันจะไปต่อได้อีกมั้ย?

ธนาธร : ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างเร็วๆนี้ เชียงใหม่จะกลายเป็นกรุงเทพ การวางสาธารณูปโภคพื้นฐานในเมือง มันมีปัญหาเยอะมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผมว่าเชียงใหม่มันไม่มีถนนให้ตัดแล้ว กลางเมืองเนี่ย มันไม่เหลือพื้นที่ให้ตัดถนน และถนนมันก็แคบด้วย

ดังนั้น ไม่ต้องแปลกใจว่าในช่วงเวลาเร่งด่วน เชียงใหม่รถก็ติดเหมือนกัน

ดังนั้น ผมคิดว่าสิ่งที่ผมอยากเห็นในเชียงใหม่คือ รถไฟรางเบา

เชื่อมระหว่างรอบเมืองเชียงใหม่ และจากอำเภอเมืองไปอำเภอรอบนอก

คืออย่างงี้ ต้องเข้าใจว่า เชียงใหม่มันเป็นเมืองที่ไร้เวลา

นึกออกมั้ย

มันไม่ได้ต้องแข่งขัน ต้องไปทำงานแปดโมงเช้า

Lifestyle มันต่างจากกรุงเทพ

ผมคิดว่า ถ้าอยากรักษาความเป็นเชียงใหม่

ขณะเดียวกันก็ไม่ปฏิเสธความเป็นสมัยใหม่

อาจจะต้องฉีกไปเลย

ที่เชียงใหม่ ทุกๆบ้านต้องมีก่อนเลยคือ มอเตอร์ไซค์?

ธนาธร : นี่ไงปัญหา มอเตอร์ไซค์สำคัญกับชีวิตป่ะ สำหรับเชียงใหม่สำคัญนะครับ ใช่มั้ย ไม่ใช่ มอเตอร์ไซค์ไม่ได้สำคัญกับชีวิต การเดินทางต่างหากที่สำคัญกับชีวิต

ปัญหาคือ พอคุณไม่ออกแบบการเดินทาง

นี่คือคุณกำลังเพิ่มต้นทุนในชีวิตให้กับประชาชนนะ สมมุติว่า ถ้าไม่เล่นการเมืองเลย มีแผนที่จะทำอะไรที่เชียงใหม่บ้างมั้ย ผมคุยกับแฟนผมว่า อยากจะซื้อที่ดินที่ไหนสักที่นึงที่ภาคเหนือ ผมอยากอยู่เนี่ย ที่ภาคเหนือ ผมไม่รู้นะ อาจจะไม่ใช่เชียงใหม่ เพราะเชียงใหม่ใหญ่ไป น่าน นี่ก็น่าสนใจมากนะ

ธนาธร : ก็ตั้งใจไว้ แต่ก็ยังไม่ได้ซื้อจริงจังอ่ะนะ พอดีพูดถึงภาคเหนือ ผมยังมีความฝันอีกอย่างที่ยังไม่ได้ทำ คือ ผมต้องการพายสี่น้ำให้ได้

เออ มันคืออะไรครับ?

ธนาธร : ปิง วัง ยม น่าน ผมพายน้ำปิงมาแล้ว ผมพายจากเชียงใหม่ ไปลงสิงห์บุรี ผ่านน้ำปิงแล้วไปลงรวมกับเจ้าพระยาที่นครสวรรค์แล้วก็ไปถึงสิงห์บุรี หลายปีละ ประมาณ 3-4-5 ปีแล้ว เมื่อปีที่แล้วเนี่ย ผมพายน้ำน่าน พายจากที่ไหนไม่รู้ ไปสุดที่เขื่อนสิริกิตติ์ ก็จะเหลือวัง กับยม อีกสองแม่น้ำที่ผมยังไม่ได้คายัค

แฟนเพจเราส่วนมากก็เป็นวัยรุ่ยนะครับ อยากฝากอะไรถึงพวกเค้ามั้ย?

ธนาธร : สำหรับผมนะ ในวัยช่วงนั้นของผมเนี่ย เป็นวัยช่วงที่ผมทำงานหนักจริงๆ ผมคิดว่าวัยนี้เป็นวัยที่ล้มเหลวได้ อยากทำอะไรทำ อย่าให้เมื่อโตขึ้นไปแล้ว คุณเสียใจว่าทำไมวันนั้น คุณไม่ได้ทำ

ยิ่งโตไปเรื่อยๆ ความกล้าเสี่ยง ความกล้าเดินไปมรพรมแดนใหม่ๆ

ที่เรายังไม่เคยไป มันจะมีน้อยลง

ดังนั้น ถ้าอยู่ในช่วงนั้น มีอะไรอยากทำ ทำเลย อย่าคิดเยอะ

มีคำถามจากทางบ้านถามว่าพี่มีฮีโร่มั้ย?

ธนาธร : คุณเคยดู Life is Beautiful ป่ะ ถ้าผมเป็นพ่อ ผมอยากเป็นอย่างพ่อคนนั้นอ่ะ คือผมรู้สึกว่ามันแจ๋วอ่ะ คือผมไม่รู้จะเล่ายังไง Life is Beautiful เป็นหนึ่งในหนังเรื่องนึงที่ผมร้องไห้นะ คือถ้าใครไม่เคยดู ผมแนะนำอย่างมาก อยากให้ไปดูเรื่องนี้ ก็ต้องขอบคุณกำลังใจจากทุกคนที่ให้เรา ก็ต้องบอกว่าเวลาไปไหนก็จะมี น้องๆนักเรียน นักศึกษาเข้ามาจับมือ เข้ามาขอถ่ายรูป เข้ามาให้กำลังใจเยอะแยะเต็มไปหมดเลย อันนี้มันเป็นกำลังใจที่ให้เราและทำให้เรารู้สึกว่า มีความหวัง ว่าสิ่งที่เราทำมีคนฟัง.

จบละครับ ขอบคุณมากนะครับ ขอบคุณครับ

ธนาธร

บ้านๆแบบนี้เลย…

แอดขอเล่าซะหน่อยๆโลเคชั่นไม่ใช่ร้านลาบหรือร้านหมูย่างที่ไหน แต่เป็นโรงรถนี่เองง ทีมงานมาเตรียมตัวกันแต่เช้า เพื่อให้งานออกมาดีที่สุด คุณธนาธรมาถึงตอนห้าทุ่มก็นั่งสัมภาษณ์กันเลย พลังเยอะมากๆ และก็เป็นกันเองสุดๆ ❤️ปล. หมูย่างธนาธรอร่อยมาก อิอิ

 

ธนาธร

เหนื่อยมั้ยคนดีมีพี่เป็นแฟน

ธนาธร

ย่างเองธนาธร

หั่นเองธนาธร

ชิมเอง

ฝากความคิดเห็น ...