“ปลูกกุหลาบแดงไว้เพื่อเธอ เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอก บ่งบอกความจริงที่ยิ่งใหญ่ บ่งบอกว่าใจฉันยังคงมั่น พันปีหมื่นวันไม่เคยหน่าย ฟ้าดินสลายหัวใจมั่นรักเธอ”

นึกถึงดอกกุหลาบทีไร เพลงนี้เป็นต้องวิ่งเข้ามาในหัวก่อนเพื่อนทุกที นับว่าเป็นเพลงที่คลาสสิคมากหากจะพูดถึงกุหลาบกับเรื่องความรัก ใครร้องได้ขอทายไว้เลยว่าแก่แน่ๆ ฮ่าๆๆ

วันเสาร์ที่ผ่านมามีโอกาสแว่บไปงานกุหลาบเหมันต์ที่ตลาดจริงใจ ที่ทางพระตำหนักภูพิงค์ฯ และสวนสุรี ขนความสวยงามของกุหลาบ พร้อมจัดนิทรรศการให้ความรู้ต่างๆเกี่ยวกับกุหลาบหลากหลายสายพันธุ์ให้ผู้ที่มาเยี่ยมชมงานได้สัมผัส

งานนี้สำหรับคนรักดอกไม้และกุหลาบเรียกว่าถ้าพลาด คุณอาจเสียดายยิ่งกว่าไม่ได้ซื้อหวยในงวดวันที่ 1 และ 16 กันเลยทีเดียว

ก็แหม เขาอุตส่าห์ลำบากขนกันมาให้ชมถึงข้างล่าง ไม่ต้องเดินขึ้นไปให้ลำบากถึงบนดอย มาจัดให้ชมให้ดูกันใกล้ขนาดนี้แล้วยังไม่ไปก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วล่ะครับพี่น้อง

บรรยากาศในงานผมไปในช่วงเกือบเที่ยง ตามจริงไปดูงานดอกไม้ช่วงที่เหมาะสมที่สุดควรจะเป็นช่วงเช้าที่อากาศกำลังดี ดอกไม้ดูเบ่งบาน สดชื่น มีหมอกเกาะอยู่ตามดอก ตามใบของมัน จะถ่ายรูป แสงก็ดูเข้าทีในตอนเช้าแดดอ่อนๆ

พอเปลี่ยนไปเป็นตอนเที่ยง ดอกไม้ที่สดชื่นก็เริ่มห่อเหี่ยวลงกันไปตามอุณหภูมิแสงแดดที่ร้อนขึ้นครับ ก็มีบ้างที่เจ้าของกุหลาบบางที่เอาน้ำมารดให้มันชุ่มช่ำกันหน่อย

ส่วนใหญ่ที่เห็นมาเดินกันจะมาซื้อกลับไปบ้านมากกว่ามาเดินดู ไอ้ผมนิใจก็อยากได้อยู่ แต่ไม่รู้จะเอาไปไว้ส่วนไหนในห้อง ก็เลยได้แต่เดินดูดอมๆมองๆ ถ่ายรูปกันไป

ใจจริงรูปที่ถ่ายมาก็ตั้งใจจะเอามาฝากท่านผู้อ่านที่น่ารักทั้งหลายนั้นแหละครับ ซึ่งความงามของธรรมชาติบางครั้งการอธิบายด้วยตัวหนังสือ อาจจะเข้าไม่ถึง หรือบรรยายกันไม่หมด พรรณนาไม่ได้อารมณ์ กระผมจึงอยากจะขออนุญาต ให้ภาพดอกกุหลาบสวยๆ ทำหน้าที่เล่าความงามผ่านทางสายตาของท่าน แล้วความงดงามเหล่านั้นก็จะบ่งบอกทุกอย่างในตัวมันเองครับ

ปล.เสียอย่างเดียวมางานนี้ มีดอกกุหลาบ แต่ไม่มีหญิงสาวที่จะเอาดอกไม้ไปให้ เหอะๆๆ

ฝากความคิดเห็น ...